Υδρογονάνθρακες ονομάζονται οι οργανικές ενώσεις που περιέχουν μόνο υδρογόνο (H) και άνθρακα (C) και μπορούν να οξειδώνονται με υψηλή ταχύτητα, παράγοντας θερμότητα. Η δημιουργία τους αποδίδεται στη διαδικασία μετασχηματισμού /αποσύνθεσης οργανικών υλών (ανεξαρτήτως προέλευσης) εντός των ιζηματογενών πετρωμάτων. Το πέτρωμα, μέσα στο οποίο συναντάται ένας φυσικός υδρογονάνθρακας ονομάζεται «μητρικό πέτρωμα» και μπορεί να είναι αργιλώδους ή ασβεστώδους σύστασης.

Η δράση των υπόγειων υδάτων ή/και τα τεκτονικά φαινόμενα προκαλούν θερμικές μεταβολές οι οποίες οδηγούν σταδιακά στην μετακίνηση των υδρογονανθράκων από το μητρικό τους πέτρωμα προς την επιφάνεια. Κατά τη μετακίνησή τους αυτή, οι υδρογονάνθρακες δύναται να συναντήσουν πορώδεις σχηματισμούς και να ενσωματωθούν σε αυτούς.

Συνήθως, πάνω από αυτούς τους πορώδεις σχηματισμούς, υπάρχει ένα μη-διαπερατό πέτρωμα, το οποίο δεν επιτρέπει την περαιτέρω μετακίνηση των υδρογονανθράκων στα ανώτερα στρώματα. Το πορώδες πέτρωμα ονομάζεται «πέτρωμα αποθήκευσης», ενώ ό αδιαπέραστος σχηματισμός «πέτρωμα κάλυψης».

Οι φυσικοί υδρογονάνθρακες χωρίζονται στις παρακάτω κατηγορίες:

  1. Υγροί
  2. Αέριοι (στην κατηγορία αυτή συναντάται το φυσικό αέριο)
  3. Στερεοί (στερεοί φυσικοί υδρογονάνθρακες).
Μετάβαση στο περιεχόμενο